Bir çiftçinin tarlasında, bir tavşan kazara bir ağaç kütüğüne çarparak ölür. Tavşanın hem yiyecek hem de satılabilir bir ürün olarak değerini fark eden çiftçi, tarım işlerini bırakır. Başka tavşanların da aynı akıbete uğrayacağını umarak kütüğün başında beklemeye karar verir. Bu hikâye, çaba göstermeden boş yere şans beklemenin beyhudeliğini gözler önüne serer.